Żeliwo grafitowe kulkowe zawiera mikroskopijne, kuliste wydzielenia grafitu w strukturze bazowej, maksymalna zawartość węgla w surowcu wynosi 4%.
Kulistą formę wydzieleń grafitu uzyskuje się dzięki dodatkowi niewielkich ilości magnezu, ceru lup wapnia. Modyfikację właściwości surowca można uzyskać poprzez późniejszą obróbkę cieplną, np. wyżarzanie odprężające, perlityzację, wyżarzanie zmiękczające itd.
Rodzaj żeliwa | Żeliwo grafitowe kulkowe (sferoidalne) |
Numer surowca | EN-JS1020 |
Standard US (AISI) | 60-40-18 |
DIN EN 10027-2 |
|
Nazwa skrócona | EN-GJS-400 |
Stara nazwa | GGG 40 |
Skład | - |
Gęstość [g/cm³] | 7,10 |
R0,2 N/mm² | 240 |
0,1% granicy wydłużenia | - |
Wytrzymałość na rozciąganie | 400 |
Twardość w skali Brinella HB30 | 135-180 |
Wydłużenie przy zerwaniu A% |
|
Moduł Younga E KN/mm² | 169 |
Wytrzymałość na ściskanie Sdb N/mm² | 700 |
Obrabialność | bardzo dobra |
Spawalność | warunkowo, możliwe spawanie elektrodami specjalnymi |
Wytrzymałość na ściskanie | - |
Własności awaryjne | dobre |
Przewodność cieplna | - |
Właściwości tłumienia | - |
Odlewalność | bardzo dobra |
Pozostałe właściwości | Wysoka trwałość również przy obciążeniach dynamicznych |
Struktura | Przeważająco ferretyczna |
Główne obszary zastosowania | Elementy sprzęgieł, budowa silników, wały krzywkowe, mocowania, rury przewodzące wodę i gaz, koła łopatkowe, pierścienie dysz, obudowy, części do ogólnej budowy maszyn, |
Te informacje są orientacyjne, za ich poprawność nie możemy ręczyć. Właściwości surowców stalowych zależą w dużym stopniu od ich obróbki cieplnej i/lub mechanicznej.